Het zwarte garen uitvinden…

‘Jammer dat ouders zonder hulp tot deze inzichten moeten komen’


Als moeder van Suzanne, een dochter met verstandelijke beperking, maakt Zazzy gewone dingen op een bijzondere manier mee.

 

Voor Suzanne, nu volwassen, is het ons gelukt een ‘gebruiksaanwijzing’ te vinden, al blijft haar eigen manier van denken en beleven verrassen.

 

Vandaag sprak ik een moeder van een jong kind met beperking. Ze vertelde over haar frustratie dat haar kind bij het voorlezen door de kamer liep. Hij beweerde dat hij wel naar het verhaal luisterde.

 

Zit stil!

Bij leren of luisteren worden kinderen geacht rustig op hun stoel te zitten. Dat maakt het voor sommige kinderen moeilijk zich te concentreren. Wanneer een kind iets anders doet, hoeft dit niet te betekenen dat het ongeïnteresseerd is. Suzanne klom dertig jaar geleden bij de logopediste op en van haar stoeltje en gaf antwoord op de opdrachtjes. In beweging bleek ze beter in staat de opdracht uit te voeren.
 

Zwart garen

Jammer dat ouders zelf op een vermoeiende manier tot deze inzichten moeten komen. Ieder probeert opnieuw het zwarte garen uit te vinden. Ervaringen uitwisselen is waardevol.
 

Tijd

Opmerkingen letterlijk nemen leidt tot misverstanden. ‘Dat loopt zo’n vaart niet’, riep bij Suzanne de reactie ‘ik wil niet lopen’ op. Eens resulteerde de opmerking ‘ik krijg er een punthoofd van’ in het bestuderen van mijn hoofd. Vage tijdsaanduidingen zoals straks of binnenkort riepen vraagtekens bij haar op. Wanneer ik vertelde dat we morgenmiddag naar opa en oma zouden gaan, werd Suzanne vroeg wakker en vroeg ze de hele ochtend wanneer we gingen. Tegen de tijd dat we vertrokken, waren Suzanne én wij gespannen.

 

Kaartjes

Structuur en duidelijkheid zijn belangrijk. Op welk moment bied je structuur? Een dag, dagdeel, uur of zelfs vlak voor het vertrek? Bij ons bleken kaartjes met plaatjes van de activiteiten rust te brengen. Zo deelden we de dag op in stukjes: ontbijt, spelen, koffietijd, kleuren, lunch, naar opa en oma… Als een activiteit gedaan was, draaide ze het kaartje om. Dit gaf duidelijkheid aan haar dag.
 

Slim

Suzanne bedacht op een dag dat ze net zo goed alle kaartjes tegelijk om kon draaien. ‘Nu gaan we naar opa en oma’, verkondigde ze trots. Naarmate ze ouder werd, kreeg ze in de gaten hoe dagen en weken verlopen. Al probeerde ze onlangs nog haar verjaardag dichterbij te halen door meerdere dagen tegelijk door te kruisen op haar afstreepkalender.

Deze website maakt gebruik van (noodzakelijke) analytische cookies.

Meer info Weigeren